Mikroskopy elektronowe

Mikroskopy elektronowe wynaleziono już w latach trzydziestych, ale wprowadzenie ich do badań cytologicznych wymagało opracowania odpowiednich metod utrwalania preparatów biologicznych i metod przygotowywania ultracienkich skrawków zatopionych w specjalnych polimerach. Najczęściej stosowanymi obecnie utrwalaczami w badaniach cytologicznych są czterotlenek osmu, nadmanganian potasowy, kwas fosforowolframowy i aldehyd glutarowy. Atomy pierwiastków o dużej masie atomowej, występujące w tych związkach, adsorbując się wybiórczo na strukturach komórkowych zwiększają absorbowanie przez nie elektronów, dzięki czemu struktury te na zdjęciach z mikroskopu elektronowego widoczne są jako ciemne pola. Najnowsze mikroskopy elektronowe pozwalają uzyskiwać powiększenie rzędu miliona razy. O tym, jak duże jest to powiększenie, może świadczyć następujący przykład. Jak wiadomo, w jednym milimetrze sześciennym krwi człowieka znajduje się około czterech i pół miliona czerwonych krwinek, z których każda ma średnicę około siedmiu mikronów. Gdyby sfotografować pojedynczą czerwoną krwinkę uzyskując obraz milion razy powiększony, to długość tego obrazu wynosiłaby siedem metrów. Dlatego w praktyce tego rzędu powiększenia stosuje się tylko do badań fragmentów komórek.

Podobne wpisy